Per jaar krijgen circa 50.000 mensen een TIA of beroerte. Cardiovasculair risicomanagement (CVRM) volgens standaardprotocollen is een vast onderdeel van de nazorg voor patiënten met een beroerte. Veel patiënten kampen na een beroerte echter ook met klachten als depressie, angst of cognitieve stoornissen. Het is tot op heden onvoldoende bekend of specifieke begeleiding zinvol is en of het gunstige langetermijneffecten heeft. Het onderzoeken van de kosteneffectiviteit van een gestructureerde nazorgpoli voor CVA- en TIA-patiënten lijkt daarom zeer relevant. Met name het effect van gestructureerde nazorg op de incidentie van recidiefberoertes, de therapietrouw van patiënten en op het cognitief en sociaal functioneren van patiënten verdient aandacht in wetenschappelijk onderzoek.